نه در خیال، که رویاروی می بینم

سالیانی بارور را که آغاز خواهم کرد

خاطره ام که آبستن عشقی سرشار است

کیف مادر شدن را

                  در خمیازه های انتظاری طولانی

                                                     مکرر می کند

خانه یی آرام و

اشتیاق پر صداقت تو

تا نخستین خواننده ی هر سرود تازه باشی

چنان چون پدری که چشم به راه میلاد نخستین فرزند خویش است

چرا که هر ترانه

فرزندی ست که از نوازش دست های گرم تو

نطفه بسته است ...

میزی و چراغی ،

کاغذهای سپید و مدادهای تراشیده و از پیش آماده ،

و بوسه یی

صله ی هر سروده ی نو ...